Prisoners (2013) Denis Villeneuve

 

 

ΔΕΣ ΤΟ / ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ

Αν διαβάσεις την πλοκή θα σου θυμίσει σίγουρα το Mystic river. Πατέρας χάνει την κόρη του μαζί με τη φίλη της και η αστυνομία δεν μπορεί να βρει τίποτα. Και οι μέρες περνούν. Μόνο που αυτή τη φορά ο πατέρας είναι βαθιά θρησκευόμενος, υπερποστατευτικός και χωρίς όρια για ν βρει το παιδί του. Όταν η αστυνομία αφήσει ελεύθερο τον μοναδικό ύποπτο, θα αναλάβει να βρει την άκρη μόνος του. Ωραία σκηνή όταν προσπάθεί να πει το πάτερ ημών και σταματάει στο σημείο της συγχώρεσης των εχθρών. Παράλληλα, ο καλός αστυνομικός προσπαθεί εντός ορίων να κάνει τη δουλειά του, και ταυτόχρονα να οριοθετήσει τον πατέρα. Όλοι υποψιάζονται κάτι, αλλά μόνο ο θεατής που τα βλέπει όλα, θα καταλάβει πρώτος ποιος είναι ο απαγωγέας.

Woman in the Dunes (1964) Hiroshi Teshigahara

 



ΝΑ ΤΟ ΔΕΙΣ ΘΕΣ ΔΕΝ ΘΕΣ / ΕΝΑ ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑ

Κλασική ταινιάρα που βάζει τα γυαλιά σε όλους τους σύγχρονους μάγκες low budget επιστημονικής φαντασίας. Υποψήφια για τα Όσκαρ της εποχής βασισμένη στο ομότιτλο βιβλίο. Συλλέκτης εντόμων αναγκάζεται να διανυκτερεύσει στην έρημο και καταλήγει σε ένα σπίτι σε μια τρύπα ανάμεσα στους αμμόλοφους, με μια γυναίκα που σκάβει την άμμο κάθε νύχτα ώστε να μην καλυφθεί το σπίτι από άμμο. Αυτό που δεν ξέρει είναι ότι δεν υπάρχει τρόπος να φύγει από αυτό το σπίτι.
Γυρισμένο σε ένα εξαιρετικό ασπρόμαυρο δυναμικό κάδρο η ταινία δεν σε αφήνει στιγμή από όταν αρχίζει. Σαν παραβολή, σαν ιστορία του H.G. Wells, σαν γραπτό του Κάφκα καταφέρνει να φτιάξει έναν κόσμο καθόλα πραγματικό με μόνο στόχο να εξερευνήσει κάτι για τις ανθρώπινες σχέσεις και να φέρει στην επιφάνεια έντονα συναισθήματα.

Wrong (2012) Quentin Dupieux

 

 

ΜΗΝ ΤΟ ΔΕΙΣ / ΕΙΝΑΙ ΛΑΘΟΣ

Δεν υπάρχει τρόπος να περιγράψω πραγματικά την πλοκή μιας ταινίας που στόχος της είναι μια σουρεαλιστική (ούτε καν πλοκή). Ένας υπαλληλάκος ξυπνάει ένα πρωί και ο σκύλος του λείπει. Απελπισμένος παίρνει τηλέφωνο την καινούργια πιτσαρία της γειτονιάς καθώς ο Γάλλος κηπουρός του τον ενημερώνει ότι ο φοίνικας που είχε στον κήπο του έχει μετατραπεί σε έλατο. Ακολούθως πάει στην δουλειά του από όπου έχει απολυθεί όπου σε όλους τους εσωτερικούς χώρους βρέχει καταρρακτωδώς. Έξω λιακάδα. Αυτά είναι τα πρώτα 15 λεπτά της ταινίας. Αυτή είναι η δεύτερη ταινία του σκηνοθέτη. Η προηγούμενή του ήταν ένα ανεξάρτητο αμερικάνικο θρίλερ με το όνομα Rubber όπου ο δολοφόνος ήταν ένα λάστιχο αυτοκινήτου. Με ένα εμπνευσμένο trailer αυτός ο μάγκας κατάφερε να γίνει διάσημος. Με αυτή την ταινία αποδεικνύει ότι θέλει να προσπαθήσει για κάτι παραπάνω.

Dr. No (1962) Terence Young

 

 

ΔΕΙΤΕ ΤΟ / ΠΑΛΕΥΕΤΑΙ ΟΡΙΑΚΑ

Πρώτη ταινία Bond για τους παραγωγούς που έμελε να γίνουν πλούσιοι και να μας φορτώσουν με το μακροβιότερο franchise στην ιστορία του κινηματογράφου. Ένα καλοκουρδισμένο blockbuster της εποχής βουτηγμένο στην υπερβολή και την καγκουριά. Εκεί έγινε η αρχή και από τότε κάθε ταινία προσπαθεί να ξεπεράσει την προηγούμενη με αποτέλεσμα κάποια στιγμή ο Πιρς Μπρόσναν να καβαλάει ένα τσουνάμι με kite surf. Eίναι η πρώτη ταινία και τον James Bond τον ξέρουν όλοι με το όνομά του. Όλοι όμως! Ο τύπος είναι ο Justin Bieber της κατασκοπίας. Το μόνο που τον σώζει είναι ότι τότε δεν υπήρχε ίντερνετ να διαρρεύσει η φωτογραφία του.

Diamonds Are Forever (1971) Guy Hamilton



ΔΕΙΤΕ ΤΟ / ΠΑΛΕΥΕΤΑΙ

Δεύτερη ταινία που βλέπω και δεν μπορώ να μην παρατηρήσω ότι δεν υπάρχει μία γυναίκα η οποία να παρουσιάζεται σαν άνθρωπος και όχι σαν πλαστική κούκλα του σεξ. Η συγκεκριμένη ταινία ξεκινάει με πανηγυρικό μισογυνισμό καθώς στην πρώτη σεκάνς ο κατάσκοπος με το τριχωτό στέρνο ξεκουμπώνει το σουτιέν από το μπικίνι μίας σέξυ γυναίκας και την ΠΝΙΓΕΙ ώστε να του πει που κρύβεται αυτός που κυνηγάει. Μετά από αυτό δεν ήξερα τι να περιμένω στην υπόλοιπη ταινία. Ίσως hardcore S&M σκηνές, εμπόριο λευκής σαρκός και βασανιστήρια τύπου hostel (ο ορισμός της φασιστοταινίας). Ευτυχώς μετά έπεσαν τίτλοι και μπήκε το καταπληκτικό τραγούδι της Shirley Bassey το οποίο είναι ένα από τα δέκα τραγούδια που μου έχουν κολλήσει στο μυαλό την τελευταία εικοσαετία και τα τραγουδάω όταν κάνω μπάνιο.

From Russia with Love (1963) Terence Young

 

 

ΜΗΝ ΤΟ ΔΕΙΣ/ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΑΛΥΤΕΡΑ

 Η ταινία είναι του 1963 οπότε θα κατηγορήσω τα σίξτιζ για τα χρώματα και γενικά την φωτογραφία που μοιάζει με φλοράλ πάπλωμα σε αμερικάνικο μοτέλ. Από casting κομπλέ όσον αφορά τις φάτσες αλλά ίσως, λέω εγώ τώρα με το ταπεινό μου μυαλό, να διαλέγανε και ηθοποιούς που να μπορούνε να παίξουν. Ειδικά η γριέτζω που κάνει την κατάσκοπο που αυτομόλησε από την KGB παίζει λίγο καλύτερα από την Μιμή Ντενίση στο Άννα Καρένινα. To James Bond girl είναι τούμπανο (ποτέ δεν κάνουν λάθος σε αυτό) και παραδόξως μπορεί και να μιλήσει. Μπράβο. Ο Sean Connery παίζει τον Sean Connery και αυτό δεν είναι κακό μιας και είναι ο Sean Connery και όχι ο Τσιμιτσέλης. Και πάμε τώρα στα σκληροπυρηνικά κομμάτια της ταινίας.

Everything or Nothing (2012) Stevan Riley

 

 

ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΑΝ ΕΙΣΤΕ ΦΑΝΣ

James Bond. Ένα όνομα μία περιουσία. Ένα από τα μεγαλύτερα franchise στην ψυχαγωγία (ταινίες, βιβλία κτλ) παγκοσμίως. Ποτέ δεν ήμουνα φαν και ποτέ δεν κατάλαβα προς τι όλος αυτός ο σαματάς. Πέτυχα το ντοκιμαντέρ Everything or Nothing: The Untold Story of 007 και λέω θα το δω μπας και με διαφωτίσει.Σαν ντοκιμαντέρ είναι αξιοπρεπέστατο και αυτό που περιμένεις. Ακολουθεί μία γραμμική πορεία αφήγησης παράλληλη με τον ιστορικό χρόνο και πιάνει τον James Bond από την γέννησή του μέχρι σήμερα. Κοινώς ξεκινάει με τον Ian Fleming και φτάνει μέχρι το Skyfall. Ενδιαφέρουσα ιστορία, δεν μπορώ να πω. Όλες οι ιστορίες επιτυχίας λειτουργούν στο θεατή υποσυνείδητα για λόγους τους οποίους ένας ψυχολόγος μπορεί να εξηγήσει καλύτερα από μένα.

Calvaire (2004) Fabrice Du Welz

 

 

ΔΕΣ ΟΣΟ ΑΝΤΕΧΕΙΣ/ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΚΑΛΟ

Μουσικός με βλέψεις για καριέρα φλερτάρει με νοσοκόμες σε άσυλα. Δυστυχώς μένει από μηχανική βλάβη σε ένα βουνό. Εκεί γνωρίζει έναν τύπο που ψάχνει τον σκύλο του. Πιο μετά βρίσκει μια πανσιόν όπου ο χήρος οικοδεσπότης είναι πολύ πρόθυμος να βοηθήσει. Και εκεί η ταινία γίνεται μια ακραία ταινία τρόμου. Χωρίς να χρειάζεται να μπω σε λεπτομέρειες οι ηθοποιοί και ο σκηνοθέτης καταφέρνουν να φτιάξουν πορτρέτα ανθρώπων από άλλο κόσμο και παρουσιάζουν πως σιγά σιγά απορροφούν τον πρωταγωνιστή και τον κάνουν έναν από αυτούς. Ιστορία που σε κρατάει στο στομάχι με σουρεαλιστικές σκηνές γεμάτη βρωμιά και αίμα.

Once Upon a Time in Anatolia (2011) Nuri Bilge Ceylan

 

 

 

ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟ ΔΕΙΣ / ΘΑ ΣΕ ΣΤΟΙΧΕΙΩΣΕΙ

Μια ομάδα ανδρών ψάχνουν ένα πτώμα στα λιβάδια της Τουρκίας. Ανάμεσά τους ο επιθεωρητής, διάφοροι αστυνομικοί, ο γιατρός και οι δράστες της δολοφονίας. Το τοπίο γίνεται το κέλυφος του θανάτου και οι άντρες σιγά σιγά αποκαλύπτουν λεπτομέρειες για το παρελθόν τους. Οι λεπτομέρειες αυτές είναι οι μικρότερες πιο αδιάφορες, συχνά αστείες ιστορίες. Αλλά όλες μαζεμένες είναι μια καταπληκτική πομπή ανθρωπιάς και θανάτου. Η ταινία τελείωσε και είπα ότι είναι πολύ καλή. Μέχρι εκεί. Έλα όμως που την σκεφτόμουν για μέρες μετά και αποφάσισα ότι είναι αριστούργημα; Αυτός δεν είναι ο σκοπός; Να σε στοιχειώνει για καιρό αυτό που παρακολούθησες;

Hara-Kiri: Death of a Samurai (2011) Takashi Miike

 

 

 

ΜΗΝ ΤΟ ΔΕΙΣ / ΚΡΙΜΑ

Remake της ομώνυμης ταινίας που είχε κερδίσει στο Βερολίνο το '62 και άνοιγε τον δρόμο της δύσης για τον Ιαπωνικό κινηματογράφο. Ο Μιίκε που έχει σοκάρει κόσμο και κοσμάκη με το Αudition επιλέγει να μείνει στην κλασική αφήγηση όπου ένας σαμουράι ζητάει άσυλο για να κάνει χαρακίρι, την αυτοκτονία τιμής όπου σφάζονται από μόνοι τους. Μέχρι το χαρακίρι θα πει την ιστορία του, πως έφτασε σε αυτό το σημείο και σιγά σιγά θα αποκαλύψει μυστικά που δεν θέλουν να ακούν οι ιδιοκτήτες του σπιτιού. Ο σκηνοθέτης δεν πρωτοτυπεί, δεν αλλάζει σχεδόν τίποτα από την αρχική ταινία και πανω από όλα του λείπει ο σφυγμός και η ένταση των ερμηνειών.